Seizoen 2026-2027

Als dit niet volledig gekopieerd mag worden hoor ik het graag, maar mooi artikel op VI vandaag:

De ster fonkelt weer: de herrijzenis van MVV Maastricht

Vier overwinningen onder de nieuwe trainer Andries Jonker zette MVV Maastricht in vuur en vlam. Voetbal International zag in een propvolle De Geusselt hoe De Sterrendragers in de derby tegen Roda JC Kerkrade vlak voor tijd een vijfde zege door de vingers lieten glippen.

Eens in de zoveel tijd duikt-ie weer ergens op: de eeuwige stand van de Eredivisie sinds de competitie in 1956 voor de eerste keer werd afgetrapt. Voor iedereen van dertig jaar of jonger is het verrassend om te zien dat MVV nog altijd op de achttiende plek staat. Sterker nog: de traditieclub uit De Geusselt heeft genoeg punten om die klassering nog zeker tien jaar vol te houden, wat er ook gebeurt. Bij de laatste degradatie in 2000 stond MVV zelfs zesde in dat eeuwige klassement: in 44 jaar tijd was Maastricht op een handvol jaren na altijd vertegenwoordigd op het hoogste niveau. De club van Bert van Marwijk, Johan Dijkstra, Jo Bonfrère en Willy Brokamp, volgens velen de beste Limburgse voetballer ooit. MVV won met 3-6 in De Meer, met 3-4 in De Kuip en versloeg Ajax in 1973 in De Geusselt toen de Amsterdammers golden als dé dominante kracht in het wereldvoetbal.

De jonge generatie MVV’ers heeft minder geluk. Na de degradatie in 2000 was de club vaker in de buurt van een faillissement dan van een terugkeer. Zelden was MVV meer dan een figurant in de Eerste Divisie. Eén keer slechts was promotie serieus dichtbij, onder Ron Elsen in 2017. Dat sprookje kende een pijnlijk einde: uitgerekend aartsrivaal Roda JC smeet de deur naar de Eredivisie dicht. Daarna was het weer vooral huilen met de pet op.

'Na de degradatie uit de Eredivisie in 2000 was de club vaker in de buurt van een faillissement dan van een terugkeer'

MVV was ook amper zichtbaar in het straatbeeld. Ten westen van de Maas ligt de binnenstad, volgens iedere Maastrichtenaar de mooiste van Nederland en ongelijk kun je ze niet geven. Stel je voor dat je daar op een vrijdagavond bent, in het hart van de enige provincie in dit land van calvinisme, karnemelk en windjacks waar de mensen snappen dat je het leven best een beetje mag vieren. Je moest wel echt héél veel van MVV houden, wilde je in de afgelopen jaren zo’n knus kroegje verlaten om naar een ijskoude De Geusselt te fietsen voor pakweg MVV - FC Dordrecht.
Goed nieuws: De Sterrendragers hebben weer wat kleur. Het vuur leek al jaren uit, maar gelukkig brandde er al die tijd een bijna onzichtbaar waakvlammetje. Zo kan de boel in no time toch weer in lichterlaaie staan. Aanstichter is de wedergekeerde Amsterdamse prins op het rood-witte paard. De liefde tussen Andries Jonker en MVV dateert van Jonkers eerste dienstverband in Maastricht, zo’n twintig jaar geleden. Jonker beloofde ooit terug te keren, en deze zomer is het ervan gekomen. In de voorbereiding klonken al voorzichtig positieve geluiden. Overwinningen op achtereenvolgens Jong FC Utrecht, FC Eindhoven, FC Volendam en Jong AZ vormden een unicum in de bijna 125-jarige clubhistorie: nooit startte MVV een seizoen met twaalf uit vier.

Euforie

Gevolg: ongekende euforie. De enige sportzaak in Maastricht waar je MVV-shirts kan kopen is voor het eerst sinds mensenheugenis door de voorraad in sommige maten heen. De derby tegen Roda is de eerste uitverkochte wedstrijd in twee jaar. Marko Kleinen weet als geen ander hoe die dingen gaan in zijn stad. De middenvelder staat sinds 1 juli niet meer onder contract bij MVV, maar revalideert wel bij de club van een kruisbandblessure die hij begin dit jaar opliep, uitgerekend tegen Roda. Dat vordert goed, en na het herstel gaan Kleinen en MVV om tafel om te kijken of ze samen verdergaan. De 25-jarige Kleinen speelt al zijn hele leven in het rood-wit en doorliep er ook de hele jeugdopleiding. Het doet hem goed om te zien hoe het nu gaat. ‘Vorig jaar was het helemaal niets. Nu zie je ineens shirtjes van MVV, heeft iedereen het over de club. Als je de mensen hoort, denk je dat ze al op de Markt staan om de promotie te vieren. Da’s typisch Maastricht.’

Als je de mensen hoort, denk je dat ze al op de Markt staan om de promotie te vieren. Da’s typisch Maastricht
— Marko Kleinen

En dan de altijd beladen wedstrijd tegen Roda JC. In Kerkrade, en de rest van de regio Parkstad, goed voor ruim 250.000 inwoners, kijken ze met misprijzen naar de vermeende arrogantie in Maastricht, en geamuseerd naar het zieltogende bestaan van de plaatselijke voetbalclub. Bij MVV vinden ze Roda juist arrogant, met Frans Timmermans als lichtend voorbeeld. Die brulde ooit door het Parkstad Limburg Stadion dat er ‘maar één club in Limburg’ was. Roda, het mijnwerkersbolwerk, won in 1997 en 2000 de beker en maakte diverse Europese avonturen mee voordat ook die club in 2018 van het Eredivisie-toneel verdween. MVV en Roda zaten de afgelopen acht seizoenen bij elkaar in de competitie, en de geel-zwarten hebben de bovenhand. Kleinen won één van zijn acht derby’s. ‘Het is dat ik geblesseerd ben, anders had ik een peper in een paar van hun reten gestoken’, lacht hij. ‘Je kunt als Maastrichtse jongen niet thuiskomen met een 3-0 verlies van Roda, dat gaat niet. Dan is het ‘s avonds alleen groenten eten. MVV en Roda, da’s water en vuur, dat was in de jeugd al zo. Toen had je bij beide ploegen ook veel lokale jongens. Nu ben ik de enige Maastrichtse speler bij MVV.’
Algemeen directeur Tom Daemen maakte de rivaliteit nooit als voetballer mee: Daemen diende MVV en Fortuna Sittard in een tijd dat Roda nog vaste bespeler van de Eredivisie was. Maar vergis je niet: Daemen kent de rivaliteit, zo vertelt hij enkele uren voor de kraker begint. ‘Als ik dan met NEC tegen Roda speelde, dan was dat voor mij wél altijd een bijzondere wedstrijd. Eentje die je wil winnen, ten koste van alles. Het gaat altijd om eer en glorie, maar het is dit seizoen wel een andere situatie dan bijvoorbeeld vorig jaar. Toen was de derby meer een kans om nog iets van het seizoen goed te maken. Op papier is dit een topper, en nu vóél je het ook in de stad. Mensen zijn bezig met MVV, dat is het mooiste wat er is. Gisteren waren er duizend mensen op de afsluitende training. Dit is een happening’, aldus Daemen.

Mensen zijn bezig met MVV, dat is het mooiste wat er is. Gisteren waren er duizend mensen op de afsluitende training. Dit is een happening
— Tom Daemen

De flitsende start is voor hem een ‘stukje beloning’ voor iedereen die de club ook steunde in het zo slechte voorbije seizoen: de negentiende plek in Daemens eerste volledige seizoen was de slechtste eindklassering sinds MVV toetrad tot het betaalde voetbal. Geen lekkere binnenkomer voor de nieuwe directeur. Samen met de investeerders van Maastricht Collectief en het Japanse Deshima moet hij MVV uit het slop trekken. Vorig jaar sneeuwde dat werk onder door de povere resultaten. Daemen stond bij wijze van spreken het dak te repareren, maar de mensen zagen vooral een voortuin waar elke week meters onkruid in groeiden.
Daemen weet hoe deze wereld werkt. ‘De voetballerij draait om voetbal’, klinkt het droogjes. ‘Maar we zijn vorig seizoen begonnen. We willen solide, efficiënt en georganiseerd te werk gaan, niet zwart of rood spelen. We zoeken spelers die zich opofferen voor de ploeg, willen geen individualisten. Daarmee willen we doorgroeien naar de subtop van de Keuken Kampioen Divisie, en als het dan een beetje meezit heb je altijd kans om eens te promoveren. Die keuzes krijgen nu een beetje weerslag’, aldus Daemen, die ook snapt dat de huidige reeks geen reden is voor premature euforie. ‘Neem maar aan dat ik de beentjes op de grond hou. We koesteren die vier overwinningen, hopelijk zijn dat er vanavond vijf.’

Vreemde beschaving

Aangekomen in Maastricht blijkt niet iedereen kennis te hebben genomen van de opleving van MVV. Dure mevrouwen komen uit de supermarkt geschuifeld en bekijken het voetbalvolk alsof er een vreemde beschaving is aangespoeld. Dat is begrijpelijk: de speakers met dreunende hardstyle kun je best zien als de moderne evenknie van de carnyx, een koperen blaastoestel dat onder meer de Kelten en de Daciërs ooit gebruikten om het de Romeinen dun door de broek te laten lopen. Het vertrouwen in een goede afloop is flink. You need to trust Andries Jonker, zo weet Alejandro - de vedette uit Pezen in de Provincie is vandaag ook weer van de partij. Hij en zijn maten hebben kaarten voor de Angel-Side, waar de fanatieke aanhang huist. Een groepje verderop moet eigenlijk elders plaatsnemen, maar die hopen door vroeg te komen alsnog een plekje bij de fanatiekelingen te bemachtigen.

'Roda JC Kerkrade, de vijand uit ‘Aken-West’, wordt hier niet bij naam genoemd'

Op tijd arriveren is inderdaad aan te raden, zeker achter het doel zit het een half uur voor aanvang al goed vol en iemand besluit die mensen te terroriseren met de ronduit mensonterende hardstyleversie van Baila Baila. Alsof Satan zijn eigen carnyx heeft ontworpen. En dat, oh ironie, op de Angel-Side. De spelerstunnel bevindt zich overigens onder die tribune. Dat betekent een orkaan van gejuich als de mannen in het roed en wit naar binnen gaan na de warming-up, en een bont buffet scheldwoorden als de spelers in sjwats en jeël hen volgen. Roda JC Kerkrade, de vijand uit ‘Aken-West’, wordt hier niet bij naam genoemd. Veel verwijzingen hebben betrekking op Roda’s vermeende Duitse afkomst. Scheldwoorden kunnen overigens ook origineel zijn. Op een MVV-fansite wordt gerept van ‘vluupikke’, een schitterend dialectwoord dat zoveel als ‘zwervers’ betekent. De stadionspeaker, een kleuter in het lijf van een volwassene, houdt het bij het presenteren van de opstellingen op ‘nulvijfenveertig’, het kengetal van Kerkrade. De ‘vluupikke’ zijn zelf overigens al jaren niet welkom: later dit seizoen wordt bekeken of er volgend jaar weer uitsupporters toegelaten worden bij dit affiche.
Laatste plichtpleging: het volkslied van Maastricht. Zanger Frans Theunisz, wereldberoemd op dit stukje aarde, is al elders geboekt. Hij heeft op de meest letterlijke manier voorzien in een vervanger. Zijn dochter Saskia mag de hymne ten beste geven alvorens het hele stadion het overneemt en de bal rolt. Na een voorzichtig begin is de eerste grote kans voor MVV, keeper Justin Treichel heeft een goede redding in huis. Even later moet de Duitse sluitpost het antwoord schuldig blijven: Olivier Dumont scoort. Dumont, afkomstig uit Franstalig België, is misschien wel de meest Maastrichtse speler op het veld: zijn moeder werd geboren onder de beschermende vleugels van patroonheilige Sint-Servaas. Die wordt uitgebreid bedankt voor zijn gulheid door een werkelijk krankzinnig blije meute. De dik aachduuzend aanhangers van MVV zijn door het dolle heen na dat doelpunt. Daar moeten ze het voor de rest van de eerste helft ook mee doen: de derby heeft verder weinig om het lijf.
Bij het ingaan van de rust wordt het thuispubliek opgejut. De spelerstunnel wordt verlengd door een constructie die aan een condoom doet denken, om de spelers van Roda JC te beschermen tegen scheldwoorden, speeksel, bier of vloeistoffen die nog onplezieriger zijn. Halverwege concludeert een meneer met microfoon dat het toch wel verrekte sjiek zou zijn als dit resultaat in stand zou blijven.
https://webp.vp.cdn.pxr.nl/news-content/2026/09/07/mvv%20duel.jpg?width=1800© PRO SHOTS In de tweede helft zijn het vooral spelers van Roda die het publiek wakker schudden. Met een beuk, of gewoon door van het veld gehaald te worden. Joey Sleegers krijgt geel voor een venijnige overtreding, een opstootje volgt. Peter Pan meldt zich weer van achter de microfoon om aan te kondigen dat Mitchel Paulissen gewisseld wordt ‘in het elftal van nulvijfenveertig’. Paulissen heeft bij MVV ongeveer evenveel vrienden als Luis Suárez in Ghana, of de paus in Teheran. Het rommelige voetbal hoort bij de derby, maar met name aan Roda-zijde oogt het behoorlijk tam. Tekenend is het looppasje waarin drukgezet wordt op Hugo Wentges, die wat seconden wil winnen door een rollende bal nog even niet op te pakken.
‘Kom met me mee naar Maastricht’, klinkt het in de laatste minuut uit volle borst. Roda perst er een performatief slotoffensiefje uit. Een helder denkende getuige ziet in geen honderd jaar een Kerkraadse gelijkmaker aankomen, maar derby’s hebben hun eigen verhaal. Wonder boven wonder komt Roda tot een aanval, en even later meldt een beteuterde omroeper dat Joey Sleegers de gelijkmaker heeft binnengekopt. Het lijflied van Benny Neyman wordt meteen nog een keer aangeheven, met de laatste krachten trekt MVV onverdroten ten aanval. Invaller Onesime Zimuangana krijgt warempel een gigantische kans, maar ramt finaal langs de bal heen. Dan is de tijd verstreken en heeft MVV de zeker lijkende zege toch nog verspeeld. Op de eretribune roept een man een woord over Roda JC dat aanzienlijk veel onvriendelijker is dan ‘vluupikke’.
Vechtmachine
Lennerd Daneels is er niet goed van. De Belgische zomeraanwinst, met een verleden in geel-zwart, had maar wat graag zijn eerste derby in rood-wit gewonnen. ‘We gaven niks weg. Heel zuur dat-ie dan zo valt, ik zag het totaal niet aankomen. Eén momentje niet scherp en de bal ligt erin. Daar moeten we van leren’, aldus Daneels, die weinig verschillen ziet in de beleving in beide kampen. ‘Bij Roda zijn alle mensen bezig met deze wedstrijd, en hier ook. Alleen maar leuk om nu aan deze kant te staan. Het publiek maakte er echt een leuke wedstrijd van om te spelen.’
Andries Jonker krijg je niet meer gek. De ervaren Amsterdammer en zijn assistent Kevin Hofland hebben in korte tijd een vechtmachine opgeleverd, zo concludeert de coach na afloop. ‘Het was meer spannend dan goed, van beide kanten. In de slotseconden laten we de overwinning glippen. Qua spelbeeld was dat ook wel de verhouding, al doet het me pijn om dat te zeggen. Je mag het niet meer weggeven’, aldus Jonker, die zijn team prijst voor zijn onverzettelijkheid. ‘Het handelsmerk van deze ploeg is dat de tegenstander niet aan het voetballen komt. Nu moeten we dat nog wel de hele wedstrijd volhouden. Veel mensen denken niet dat je dat negentig minuten kan. Wij denken van wel.’

We willen 38 keer aan de aftrap staan met het idee dat we de wedstrijd kunnen winnen
— Andries Jonker

Waar moet het uiteindelijk toe leiden? Ook Jonker is slim genoeg om niet meteen torenhoog in te zetten. ‘Toen ik hier kwam, zijn me drie doelstellingen meegegeven. Jeugd kansen geven. Dat is niet zo moeilijk, en past mij ook wel. Attractief voetbal spelen: da’s ook niet zo moeilijk als je niet kan degraderen. Dan kan je hoe dan ook de aanval zoeken. Maar de sportieve doelstelling is aansluiten bij de middenmoot. Van daaruit mag alles en moet niets. We zijn voortvarend van start gegaan. We willen 38 keer aan de aftrap staan met het idee dat we de wedstrijd kunnen winnen. Dat is voor de vijfde keer gelukt’, aldus de coach, die dankbaar is voor de massale steun uit de stad die hem zo dierbaar is.
‘Ik had er eigenlijk minimaal een jaar voor uitgetrokken, maar ik ben blij dat het nu al het geval is. De stad staat erachter, nu moeten we zorgen dat elke twee weken volhouden. Het is het succes van een klein groepje mensen dat zich zesentwintig slagen in de rondte werken. We hebben een paar jongens goed verkocht, en zonder een cent een nieuwe ploeg samengesteld. Ik denk dat het een aardig team is, een collectief dat uitstraalt iets te willen.’
https://webp.vp.cdn.pxr.nl/news-content/2026/09/07/mvv%20aftocht.jpg?width=1800© PRO SHOTS Conclusie na vijf wedstrijden: nee, MVV heeft de gloriedagen nog lang niet terug, en die slotsom was hetzelfde geweest als Roda hier niet vlak voor tijd nog een punt had weggegrist. Wél is te zien dat de Maastrichtse bevolking bereid is om hun MVV’ke razendsnel in het hart te sluiten als ze op het veld iets zien waarmee ze zich kunnen vereenzelvigen. En als de voetbalharten maar lang genoeg ellende heeft doorstaan in een stad die gesteld is op schoonheid en glorie, is zelfs een viertal overwinningen blijkbaar een katalysator. In een woning net buiten De Geusselt hangt een MVV-vlag in top. De dof geworden ster in het embleem heeft in hoog tempo iets aan glans gewonnen. Deze club stond al zo vaak met anderhalf been in het graf, maar beschikt over een door pure levenslust gevoede waakvlam. There is a light that never goes out. Als Morrissey een keer met Benny Neyman op pad wil: vrijdagavond komt Almere City FC op bezoek. Als hij snel is, kan hij vast nog een kaartje kopen.